Als voetbalfan zie je een bekerfinale meestal vanaf de tribune of thuis op televisie. Je ziet de spelers het veld oplopen, de indrukwekkende sfeeracties van supporters, de muziek, het vuurwerk en uiteindelijk de wedstrijd. Wat veel mensen niet zien, is hoeveel voorbereiding en organisatie er nodig zijn om zo'n evenement mogelijk te maken.

Bij grote sportevenementen lijkt alles vanzelf te gaan. De spelers komen precies op tijd het veld op, de ceremonie verloopt vlekkeloos en supporters genieten van een spectaculaire belevenis. Achter die paar minuten op het veld gaat echter een enorme organisatie schuil.

Tijdens de KNVB Bekerfinale tussen NEC en AZ kreeg ik de kans om als vrijwilliger mee te werken aan de opkomstceremonie en de huldiging. Verdeeld over twee dagen heb ik in totaal 26 uur meegedraaid achter de schermen van één van de grootste voetbalwedstrijden van Nederland.

In deze blog neem ik je mee in mijn ervaringen tijdens dit bijzondere weekend. Ik vertel wat ik heb gedaan, wat ik heb geleerd over evenementenorganisatie, welke vaardigheden ik heb ontwikkeld en waarom deze ervaring mijn interesse in eventmanagement verder heeft versterkt.

Op zaterdag begon mijn avontuur in De Kuip.

Om half twaalf moesten we aanwezig zijn voor de eerste briefing. Tijdens deze briefing werd uitgelegd welke rollen iedereen kreeg tijdens de finale. Ik werd ingedeeld bij een groot NEC-spandoek dat tijdens de opkomstceremonie op het veld moest worden gepresenteerd.

Tijdens de briefing kregen we uitleg over:

• Veiligheidsregels;
• Communicatiesignalen;
• De planning van de ceremonie;
• Onze positie op het veld;
• De verwachtingen van de organisatie.

Na de briefing gingen we direct richting het veld om te oefenen.

Dat was direct een bijzonder moment. Als voetballiefhebber zie je De Kuip vaak op televisie, maar daadwerkelijk op het veld staan voelt compleet anders. Het stadion oogt nog groter en indrukwekkender wanneer je midden op het gras staat.

Tijdens de repetities oefenden we meerdere keren de volledige ceremonie. Het viel mij direct op hoeveel voorbereiding nodig is voor een onderdeel dat uiteindelijk slechts enkele minuten duurt.

Het spandoek waarmee wij werkten was enorm groot en moest met veel mensen tegelijk worden vastgehouden. Daardoor werd direct duidelijk hoe belangrijk samenwerking en timing zijn.

Na meerdere repetities zat de dag erop en keerde ik rond half vier terug naar huis.

Tussen de repetities door kregen we vrije tijd.

Samen met een aantal klasgenoten liep ik door het stadion en de omgeving. Het was bijzonder om te zien hoe supporters zich voorbereidden op de wedstrijd.

Overal zag je mensen bezig met de laatste voorbereidingen:

• Supportersvakken werden ingericht;
• Materialen voor sfeeracties lagen klaar;
• Catering werd voorbereid;
• Muziekpodia stonden opgesteld;
• Organisatoren liepen constant rond om alles te controleren.

Langzaam voelde je de spanning richting de aftrap toenemen.

Het mooie weer, de supporters en de sfeer rondom het stadion maakten het een bijzondere ervaring.

Rond vijf uur verzamelden we ons in de spelerstunnel.

Op dat moment zaten al duizenden supporters in het stadion. Je hoorde gezang, gejuich en muziek vanuit de tribunes. De spanning begon nu echt toe te nemen.

Terwijl we ons klaarmaakten voor de opkomstceremonie, gebeurde er nog iets grappigs dat de spanning even doorbrak. We liepen vanuit de spelerstunnel richting het veld om onze positie in te nemen. Ik liep vooraan in onze groep en had eigenlijk geluk. Op het moment dat ik het veld opstapte, sprongen namelijk ineens de sproeiers van het veld aan. De mensen die direct achter mij liepen kregen een flinke straal water over zich heen en waren binnen enkele seconden behoorlijk nat. Zelf bleef ik net buiten bereik van de sproeiers. Op dat moment konden we er met z'n allen om lachen. Ondanks alle spanning voor de ceremonie zorgde dit voor een luchtig moment en was het mooi om te zien hoe iedereen daar ontspannen mee omging. Achteraf is dit één van die kleine herinneringen die zo'n dag extra bijzonder maken.

Toen we uiteindelijk het sein kregen om het veld op te lopen, voelde ik direct dat dit een moment was dat ik nooit meer zou vergeten.

We liepen de spelerstunnel uit en ineens zag ik een volledig gevuld stadion. 

Duizenden supporters.

Muziek.

Vuurwerk.

Sfeeracties.

Spelers die zich voorbereidden op de wedstrijd.

Ik kreeg direct kippenvel.

Tijdens de ceremonie hielden wij ons grote spandoek strak terwijl de spelers werden gepresenteerd. Het voelde bijzonder om onderdeel te zijn van een moment dat door duizenden supporters werd beleefd.

Dit is zonder twijfel één van de meest indrukwekkende ervaringen die ik ooit heb meegemaakt.

Deze ervaring heeft mijn interesse in eventmanagement verder versterkt.

Tijdens mijn opleiding heb ik bewust gekozen voor het keuzevak Eventmanagement en ook tijdens de deepdive rondom evenementen merkte ik al dat deze richting goed bij mij past.

Na dit weekend weet ik dat nog zekerder.

Wat mij vooral aanspreekt, is dat je met een team maandenlang werkt aan één doel en uiteindelijk direct het resultaat ziet. Tienduizenden supporters beleven een evenement waar jij aan hebt meegewerkt.

Dat lijkt mij een geweldige uitdaging.

Ik kan mij daarom goed voorstellen dat ik in de toekomst werkzaam ben binnen evenementenorganisatie, sportmarketing of stadionmanagement.

De KNVB Bekerfinale was voor mij veel meer dan een voetbalwedstrijd.

Door 26 uur mee te werken achter de schermen heb ik ervaren hoeveel voorbereiding, samenwerking, communicatie en organisatie nodig zijn om een groot sportevenement succesvol te laten verlopen.

Ik heb geleerd van professionals, nieuwe vaardigheden ontwikkeld en ontdekt dat eventmanagement een richting is die goed aansluit bij mijn interesses en kwaliteiten.

Deze ervaring heeft mij niet alleen waardevolle praktijkervaring opgeleverd, maar ook een duidelijker beeld gegeven van mijn mogelijke toekomst binnen de sportwereld.